“Harry Potter ve Lanetli Çocuk Bölüm 1″in Spoiler Barındırmayan Bir İncelemesine Ne Dersiniz?

Aylar süren bekleyişten sonra salı akşamı ilk kez seyirci karşısına çıkan Harry Potter ve Lanetli Çocuk Bölüm 1‘in ön gösterimine davetli olan Mugglenet yazarlarından Devin Storment oyunla ilgili izlenimlerini okurlarıyla paylaştı. 

Senaryosunu Jack Thorne‘un yazdığı ve Ölüm Yadigarları kitabından on dokuz yıl sonrasını konu alan Harry Potter ve Lanetli Çocuk‘un ilk ön gösterimi serinin hayranları için büyülü ve yıllardır beklenen bir geceydi. Peki bu gecede neler yaşandı? Mugglenet yazarlarından Devin Storment, J.K. Rowling‘in konunun izleyenler arasında sır olarak saklanması isteğine sadık kalarak yazdığı bu kısa inceleme bize oyunun ruhunu biraz daha anlayabilme olanağı sunuyor.

Atmosfer

Bu gece tiyatroda bulunmak oldukça kaotik ve heyecan vericiydi. Hava Harry Potter’ı ne kadar çok sevdiği hakkında konuşan hayranların yarattığı uğultuyla doluydu. Muhabirler röportaj yaparak oradan oraya koşturuyor, Hogwarts cübbeleri giymiş hayranlar ağlıyor ve yoldan geçenler de tüm bunlara gülüyorlardı. O akşam orada bulunan herkesin en başından beri serinin hayranı olduğu barizdi. Oyun boyunca herkes aynı anda nefesini tuttu, alkışladı ve güldü. Bu da bir topluluk hissi yarattı ve Harry Potter hayran grubunun hala orada bir yerlerde olduğunu kanıtladı.

Tiyatro

Oldukça geniş bir seyirci kapasitesine sahip olan The Palace Theatre London (Londra Saray Tiyatrosu)‘nun dört ana kademesi bulunuyor: Koltuklar, protokol katı, büyük kat ve balkon. Balkon bölümünde olduğum için sahneden 18 metre yukarıda oturuyordum ve görüşüm oldukça kısıtlıydı. Bu yüzden hala bilet almayı planlıyorsanız birkaç pound daha fazla harcayarak koltuğunuzu balkon dışında kalan üç bölümden almanızı tavsiye ederim, böylece gösterinin keyfini daha iyi çıkarırsınız. Tiyatronun içerisinde Lanetli Çocuk’la ilgili pelüş baykuş, tişört, kartpostal gibi ürünler alabileceğiniz bir kısım da mevcuttu. Aynı zamanda 5 pound karşılığında program da satın alabiliyordunuz.

Rowling bir keresinde bu tiyatronun hikayeye uygun tek ortam olduğunu söylemişti ve oyunu izlerken neden böyle dediğini anlayabiliyordunuz. Oldukça büyük bir tiyatro salonu olmasına rağmen yerleşim planı 18 metre yüksekte olsanız bile sahnedeymiş gibi hissederek hikayenin içine girmenizi sağlıyordu.

Dekor

Dekorla ilgili en çarpıcı yanlardan biri de hareket eden yürüyen merdivenlerin yanı sıra dönen sahneydi. Bunlar yeni sahnelere geçişlerde, hareket halini ya da zamanın geçişini göstermek için kullanıldılar. Genel anlamda geri kalan dekor azami miktarda tutulmuştu ve hikayeyi gerçek anlamda bir araya getiren unsurlar ışıklandırmayla müziklerdi.

Kostümler

Katrina Lindsay tarafından tasarlanan kostümler genel olarak beklenildiği gibiydi. Büyücü dünyasına ait görünen kıyafetlerdi. Kostümler konusunu daha fazla detaylandırmayacağım (büyük spoilerları engellemek adına) ama oldukça fazla cübbe ve siyah renk gördüğümüzü söyleyebilirim.

Müzik

Imogen Heap tarafından bestelenen müzikler gösterinin en iyi yanlarından biriydi. Harry Potter filmlerindeki daha ciddi bir tona sahip müziklerin aksine, Lanetli Çocuk’dakiler eğlenceli ve tuhaftılar. Oyun boyunca, hareketli müzik en ciddi sahnelere bile komedi içeren bir yan kattı.

Büyüler

Hayal kırıklığına uğratmadı! Bir şekilde filmlerde görmeye alıştığımız büyüleri alıp sahneye taşımayı başarmışlar. Seyirciler, sonrasında hangi özel efektin belireceğini görmek için oyun boyunca koltuklarının ucundaydılar.

Oyuncular

Lanetli Çocuk size iyi bir oyun çıkarabilmek için tanınmış oyunculardan oluşan geniş bir kadroya ihtiyacınız olmadığını kanıtlıyor. Sadece birkaç tane oldukça tutkulu ve yetenekli aktöre ihtiyacınız var. Altın üçlü –Jamie Parker (Harry Potter), Paul Thornley (Ron Weasley) ve Noma Dumezweni (Hermione Granger)– tanıdığım ve sevdiğimiz karakterleri aynı zamanda kendi kişiliklerini de katarak canlandırdılar. Bazı genç oyuncular da oldukça öne çıkan performanslar sergilediler.

Hikaye

J.K. Rowling‘in #KeepTheSecrets (Sırları sakla) isteğine bağlı kalarak sizlere hikayeyi anlatmayacağım. Fakat oyunu izlemek “sekizinci” kitabı okumak gibi hissettirdi. Oyun sevdiğimiz karakterleri daha yakından tanımamızı ve onları son bıraktığımızdan beri neler yaşadıklarını görmemizi sağladı. Aynı zamanda sevmemenizin imkansız olduğu yarım düzine kadar yeni karakter de tanıtıldı. Sonuç olarak, Lanetli Çocuk beklediğimiz kadar iyiydi ve ben herkesin kitap ya da tiyatro oyunu vasıtasıyla bunun bir parçası olması için sabırsızlanıyorum.

İkinci kısmı bu akşam seyirci karşısına çıkacak olan oyundan gelen yorumlar bu yönde. Bakalım hikayenin devamı seyirciler tarafından nasıl karşılanacak?

Oyunun ilk bölümünde neler olduğuna dair uzun ve spoiler dolu yazımıza ise buradan ulaşabilirsiniz.